Ενοποίηση Πάρκου Πυρσινέλα


Κομποστοποίηση από τον δήμο!

Να δείτε εδώ στο Άλσος.
Πραγματικά η δράση έπιασε όπως μαρτυρεί και η φωτογραφία από το εσωτερικό! Δυο μπανανόφλουδες και ένα πακέτο τσιγάρα!
Συστήματα βιώσιμης αποστράγγισης
Πολλές φορές γίνεται για την τοπική προστασία από πλημμύρες αλλά έτσι ξεκίνησε αρχικά το πρόβλημα και έτσι τελικά μετατοπίζεται κατάντη και διογκώνεται...
Παράδειγμα εγκιβωτισμού ρέματος είναι και αυτό της φωτογραφίας που φτιάχτηκε μεταξύ καταστήματος JUMBO & SPRIDER, λίγο μετά την διασταύρωση για Πανεπιστήμιο. Δεν λέει κανείς ότι είναι παράνομο. Είναι συνήθης πρακτική. Αλλά δεν είναι βέλτιστη πρακτική πλέον.
Οι λύσεις αυτές προκαλούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις :
- Με την οδήγηση των ομβρίων σε κλειστά συστήματα, δεν γίνεται απορρόφηση του νερού στο έδαφος, μειώνοντας τα υπόγεια ύδατα και την ροή σε ποτάμια και ρυάκια σε ξηρές περιόδους.
- Η επιφανειακή απορροή μπορεί να περιέχει πολυάριθμους ρυπαντές, όπως πετρελαιοειδή, οργανική ύλη και βαρέα μέταλλα. Αν και συνήθως σε μικρές ποσότητες, αθροιστικά οδηγούν σε υποβάθμιση της ποιότητας του νερού σε ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα, επηρεάζοντας την βιοποικιλότητα, την αισθητική αξία και την δυνατότητα ύδρευσης. Ειδικά μετά από παρατεταμένες ξηρές περιόδους η πρώτη έκπλυση έχει συνήθως υψηλό ρυπαντικό φορτίο.
- Απορρίπτοντας νερό απευθείας σε κάποιο ρέμα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα προκαλούνται πλημμυρικά φαινόμενα που διαβρώνουν τις όχθες και καταστρέφουν παρόχθια και υδάτινα οικοσυστήματα.
- Από την άλλη η διοχέτευση ομβρίων στον βιολογικό καθαρισμό ανεβάζει τον όγκο και άρα το κόστος επεξεργασίας και δημιουργεί προβλήματα δυναμικότητας σε περιόδους έντονης βροχόπτωσης.
Η διαχείριση των ομβρίων έχει απομακρυνθεί από την συμβατική σκέψη σχεδιασμού για τις πλημμύρες (ποσότητα) και μετατοπίστηκε προς την εξισορρόπηση της ποσότητας, της ποιότητας και της αναψυχής.
Η φιλοσοφία των συστημάτων βιώσιμης αποστράγγισης (sustaible drainage systems – SUDS) είναι να διαχειρίζεται το νερό επί τόπου με την ελαχιστοποίηση της απορροής, μετριάζοντας το ρυθμό απόρριψης και κατακρατώντας νερό για παθητική επεξεργασία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί χρησιμοποιώντας μια σειρά πορωδών σκληρών επιφανειών, μεγάλα ανοιχτά χαντάκια, λεκάνες διείσδυσης του νερού και τεχνητούς υγροτόπους (βλ φωτογραφίες) και φυσικά αφήνοντας υπάρχοντα ρέματα κλπ στην φυσική τους κατάσταση.Αυτά όλα διασφαλίζουν ότι το νερό περνάει αργά στα υπόγεια ύδατα (όπως θα συνέβαινε φυσικά πριν την οικιστική ανάπτυξη) ή απορρίπτεται αργά σε σύστημα απορροής με χαμηλή ελεγχόμενη ροή. Έτσι οι ρύποι δεν συσσωρεύονται και υπάρχει η ευκαιρία να αποδομηθούν σταδιακά. Τα ΣΒΑ έχουν πλεονέκτημα διότι αποτελούν ελκυστικά στοιχεία τοπίου που ενισχύουν την βιοποικιλότητα και αυξάνουν την αξία αναψυχής της περιοχής.



Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος στην Μεγάλη Βρετανία έχει υιοθετήσει τα βιώσιμα συστήματα αποστράγγισης και τα έχει καθιερώσει ως την τυπική πρακτική για όλες τις νέες υποδομές, ενώ παρεμβαίνει και σε υπάρχουσες συμβατικές υποδομές που επηρεάζουν σημαντικά το περιβάλλον. Υπάρχει εθνική ομάδα εργασίας και συμμετέχει δε ενεργά και η αντίστοιχη Διεύθυνση Υδάτων.
Στην Ελλάδα έχουμε, ανάμεσα σε άλλα, πρόβλημα εισαγωγής τεχνογνωσίας με αποτελεσματικό τρόπο. Ενώ οι λύσεις έχουν βρεθεί ήδη στο εξωτερικό εμείς κάνουμε τα ίδια λάθη που έκαναν και οι άλλοι, και μετά πληρώνουμε για να διορθωθεί η ζημιά. Το ίδιο γίνεται και για την διαχείριση των απορριμμάτων, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τόσα άλλα θέματα. Ας κάνει το κράτος διακρατικές συμφωνίες για σημαντικά θέματα (Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλες περιβαλλοντικές τεχνολογίες, μέσα μαζικής μεταφοράς, δόμηση κατοικιών) για την κατασκευή καινοτόμων, για την Ελλάδα, έργων. Με διαφανείς διαγωνισμούς στο εξωτερικό, όπου θα συμμετέχουν αλλοδαπές επιχειρήσεις αλλά με τον όρο να συνεργαστούν με αντίστοιχες ελληνικές και να αποκτηθεί και να διαχυθεί τελικά τεχνογνωσία από τους Έλληνες επιστήμονες και μηχανικούς, ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.
Και αν κάποιος πει ότι τα ολοκληρωμένα αυτά συστήματα είναι μακριά για εμάς, τότε τουλάχιστον ας κάνουμε κάτι για τις ρεματιές και τα κάνάλια αποστράγγισης οπυ έχουμε. Κάποιοι δήμοι στην Αθήνα προσπαθούν τώρα τουλάχιστον να διατηρήσουν τις εναπομείναντες ρεματιές τους ως τελευταία ευκαιρία πρασίνου και αναψυχής για τους κατοίκους αλλά και θερμοκρασιακής ανακούφισης, ενώ στο Λονδίνο ξεκινάει μεγάλο πρόγραμμα επαναφοράς των «χαμένων ποταμών» για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και του αστικού περιβάλλοντος.
Στο ρυθμιστικό του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων προβλέπεται η διατήρηση των αποστραγγιστικών τάφρων και η χρήση τους ως διαδρόμους αναψυχής (ποδήλατο, περπάτημα) και διατήρησης της βιοποικιλότητας. (Η νομαρχία εκεί στο Πανηπειρωτικό ξήλωσε όλες τις ιτιές και τα καλάμια, για μην σταματάει το νερό μεν, αλλά για να πηγαίνει παρακάτω, που?).Ας ελπίσουμε να δούμε συνολική διαχείριση της λεκάνης απορροής, με διατήρηση υδάτινων οδών, σπάσιμο ή κατάλληλη διαχείριση των αναχωμάτων, αναγέννηση της λίμνης Λαψίστας κλπ κλπ.
Τραμ & βιωσιμότητα
Ίσως θα έχετε ακούσει ότι αυτή τη περίοδο εκπονείται μελέτη βιωσιμότητας του ΤΡΑΜ στα Γιάννενα.Ενοποίηση κέντρου ΙΙΙ

Μέσω της σκάλας από μπροστά και μέσω της πίσω ωραίας αυλής του μουσείου, μπορεί να ενοποιηθεί ο χώρος με τα Λιθαρίτσια. Θέα προς την λίμνη και το κάστρο θα υπάρχει και εδώ (λογικά). Αν πεζοδρομηθούν και τα δύο δρομάκια που οδηγούν από την Αβέρωβ προς εκεί, ώστε να "φαίνεται" και από την Αβέρωβ ότι κάτι έχει εκεί πίσω, το αποτέλεσμα ίσως είναι καλύτερο.Αν αφήσουμε (δημοτική αρχή και πολίτες...) αναγνωρισμένους και ανεξάρτητους πολεοδόμους και αρχιτέκτονες να μας δώσουν την βέλτιστη λύση τους για την ενοποίηση, πιστεύω πώς θα έχουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.
Το χρειαζόμαστε.
Ταμπέλες κάστρου
Ζωγραφική τυφλών όψεων κτιρίων.



Και τόσα άλλα κτίρια που προσφέρονται.

Εσωτερικές αυλές




Την ιδέα αυτή την είχα και εγώ, πριν την δω στην πράξη. (Δεν νομίζω τουλάχιστον να το είχα δει ή διαβάσει πουθενά.). Περιμένοντας έξω από ένα ιατρείο στο κέντρο, και κοιτώντας από κάποιο παράθυρο την μεγάλη καρυδιά που δέσποζε στον ακάλυπτο πίσω. Οι ακάλυπτοι από τις υπόλοιπες πολυκατοικίες εξίσου παρατημένοι και διαχωρισμένοι με ψηλές μάντρες. "Δεν θα μπορούσε να γίνει μια συμφωνία, να ενοποιηθούν λειτουργικά (όχι ιδιοκτησικά) και να γίνουν κανονικά ΠΑΡΚΑ και αίθρια. Με παιδική χαρά. Με κίοσκι για τους έφηβους... Με κρήνες. Με πουλιά..¨ 



Κρατάμε όμως μικρό καλάθι πλεόν. Μια χαραμάδα είπαμε, αλλά τουλάχιστον το λέει. Από το να μην το ακούς καθόλου...
Πεταμένα λεφτά...
Αυτό το touch screen βρίσκεται μέσα στο κιόσκι τουριστικής ενημέρωσης στον μώλο. Το παράθυρο είναι ανοιχτό το καλοκαίρι, τον χειμώνα... Άσε που πρέπει να χωθείς μέσα ο μισός.
Τι απέγιναν οι καρέκλες και τα παγκάκια...;

Δεν ξέρω αν το θυμάστε, πάντως στα παραπάνω σημεία στο Πάρκο Κατσάρη υπήρχαν αρχικά δύο ξύλινες καρέκλες και δυό παγκάκια, βιδωμένα στην θέση τους। Ταμπέλες έργων
Αυτές οι ταμπέλες που μπαίνουν για να πληροφορείται ο πολίτης για τα έργα καλές είναι, τις θέλουμε.Αλλά για πόσο καιρό μετά το έργο θα μας τα υπενθυμίζουν; Φτάνει πια, τα μάθαμε! Αλήθεια υπάρχει άραγε συγκεκριμένος χρόνος και κάποιος υπεύθυνος για την απομάκρυνση τους ή θα είναι εκεί μέχρι να σαπίσουν;
Παράλληλα υπάρχουν και ατυχείς τοποθετήσεις...όπως στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων, όπου η ταμπέλα του έργου κρύβει την νέα ταμπέλα του μουσείου...Χαλόουουου
Επίδαυρος - Δωδώνη


Με την Παμβώτιδα τι θα γίνει;
Με την ολοκλήρωσή του (2005-2008), τα υγρά λιβάδια γύρω από τη λίμνη αυξήθηκαν στο τριπλάσιο (από 300 σε 1.000 στρέμματα), οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις δεν κινδυνεύουν πια από μεγάλες πλημμύρες, οι αγρότες της περιοχής έχουν επαρκείς ποσότητες νερού για την άρδευση, η στάθμη του νερού διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο, οι αργυροπελεκάνοι, ροδοπελεκάνοι, ερωδιοί και λαγγόνες φωλιάζουν στον υγρότοπο προστατευμένοι, ενώ σπάνια πουλιά, όπως οι χαλκόκοτες που είχαν εξαφανιστεί εδώ και 35 χρόνια, επέστρεψαν, πλουτίζοντας τη βιοποικιλότητα σ' αυτό το παγκοσμίου σημασίας οικοσύστημα. Ηταν ένα «συλλογικό στοίχημα» υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι της Εταιρείας Προστασίας Πρεσπών και για τη διαχείρισή του δεν συνεργάστηκαν μόνο οι φορείς της περιοχής, αλλά και οι γείτονες (Αλβανία, ΠΓΔΜ) που μοιράζονται τα νερά της Μικρής και της Μεγάλης Πρέσπας, έκτασης 40 και 300 τ.χλμ. αντίστοιχα. Ο τίτλος του προγράμματος «Προστασία και Διατήρηση Ειδών Πουλιών Προτεραιότητας στη Λίμνη Μικρή Πρέσπα» παραπέμπει σε ένα πρόγραμμα αμιγώς οικολογικό με στόχο την προστασία των υδρόβιων πουλιών και συγκεκριμένα της λαγγόνας και του αργυροπελεκάνου, που αποτελούν τη μεγαλύτερη αποικία στον κόσμο, το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, εξηγεί η βιολόγος κ. Μυρσίνη Μαλακού, διευθύντρια της Εταιρείας Προστασίας Πρεσπών.
Ο στόχος αυτός του προγράμματος αποτέλεσε την αφορμή για κατασκευή ενός από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά έργα που αφορά την ανάπτυξη, τη διαχείριση και την προστασία του περιβάλλοντος. Κατασκευάστηκε νέο θυρόφραγμα στο σημείο όπου ενώνονται η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα για τη διαχείριση των νερών, η οποία πλέον γίνεται με γνώμονα τις οικολογικές και αρδευτικές ανάγκες της περιοχής. Τα υγρά λιβάδια που κινδύνευαν να αφανιστούν από τους καλαμιώνες αυξήθηκαν προς όφελος των ψαριών, της αλιείας και της κτηνοτροφίας με παλιές μεθόδους, όπως επαναφορά νεοροβούβαλων που βελτίωσαν τις συνθήκες αναπαραγωγής και διατροφής των πουλιών. Και το σημαντικότερο: η «κληρονομιά» που αφήνει το πρόγραμμα είναι ο οδηγός διαχείρισης του υγρότοπου για την επόμενη 5ετία και πέραν αυτής.
Με την Παμβώτιδα τι θα γίνει;;;
Επαναχρησιμοποίηση η λύση.
Απόδειξη είναι η επαναχρησιμοποίηση αυτής της παλιάς ζάντας μετά από κατάλληλη επεξεργασία (κίτρινο χρωματάκι + φίνα κορδελίτσα οικοδομής για να φαίνονται τα σίδερα που εξέχουν -μη χτυπήσει και κανένας) στον πεζόδρομο-ποδηλατόδρομο στην παραλίμνια περιοχή.


Υ.Γ. Για τον πεζόδρομο-ποδηλατόδρομο θα γράψω σε άλλη ανάρτηση.
Τι λειψυδρία;
Η ανάρτηση ακολουθεί λίγο παλαιότερο αντίστοιχο ρεπορτάζ του Ηπειρωτικού Αγώνα για την εγκατάσταση οπτικών ινών, από το προσωπικό αρχείο...Οι αλλοδαποί εργάτες (που φυσικά δεν φταίνε σε τίποτα), ο εργοδηγός με φωνάρες και την κοιλιά έξω να θυμίζει κάτι από ΕΣ-ΕΣ και ...ο επιβλέπων μηχανικός; Ναι ναι εκεί στην γωνία ήταν, ψιλοκρυβόταν, ψιλοντρεπόταν και παρακολουθούσε διακριτικά (sic) το μπάχαλο. Τι; Σχέδια από που περνάνε οι σωλήνες και τα υπόλοιπα δίκτυα; Μμμ...
Ενοποίηση κέντρου πόλης - Προσοχή στις μακέτες!











